← Antya-līlā

Chapter 14: Lord Śrī Caitanya Mahāprabhu's Feelings of Separation from Kṛṣṇa

Verse 42 of 122
Cc Antya 14.42

প্রাপ্তরত্ন হারাঞা, তার গুণ সঙরিযা, মহাপ্রভু সন্তাপে বিহ্বল রাযস্বরূপের কণ্ঠ ধরিঽ, কহে ঽহাহা হরি হরিঽ, ধৈর্য গেল, হৈলা চপল

प्राप्तरत्न हाराञा, तार गुण सङरिया, महाप्रभु सन्तापे विह्वल रायस्वरूपेर कण्ठ धरिऽ, कहे ऽहाहा हरि हरिऽ, धैर्य गेल, हैला चपल

prāpta-ratna hārāñā, tāra guṇa saṅariyā, mahāprabhu santāpe vihvala rāya-svarūpera kaṇṭha dhari', kahe 'hāhā hari hari', dhairya gela, ha-ilā capala

Synonyms

prāpta—acquired; ratna—gem; hārāñā—having lost; tāra—of it; guṇa—attributes; saṅariyā—remembering; mahāprabhu—Śrī Caitanya Mahāprabhu; santāpe—in lamentation; vihvala—overwhelmed; rāya—of Rāmānanda Rāya; svarūpera—of Svarūpa Dāmodara Gosvāmī; kaṇṭha dhari'—catching the necks; kahe—said; hāhā hari hari—alas, where is Hari, where is Hari; dhairya—patience; gela—lost; ha-ilā capala—became restless..

Translation

Having lost His acquired gem, Śrī Caitanya Mahāprabhu became overwhelmed with lamentation by remembering its attributes. Then, grasping the necks of Rāmānanda Rāya and Svarūpa Dāmodara Gosvāmī, He cried, "Alas, where is My Lord Hari? Where is Hari?" Finally He became restless and lost all patience.

Verse 42 of 122